KWIECIŃSCY – Ośrodek Szkoleniowo-Usługowy Pępowo | Szkolenia BHP | Szkolenia PPOŻ | Usługi BHP i PPOŻ OŚRODEK SZKOLENIA
BIURO USŁUG BHP I PPOŻ.
Zadzwoń
65 573 69 92
Napisz do nas
Formularz kontaktowy

Podstawy prawne

PPOŻ

brzmienie od 2010-04-24

 

Ustawa o ochronie przeciwpożarowej

 

z dnia 24 sierpnia 1991 r. (Dz.U. Nr 81, poz. 351)

tekst jednolity z dnia 22 lipca 2002 r. (Dz.U. Nr 147, poz. 1229)

tekst jednolity z dnia 15 października 2009 r. (Dz.U. Nr 178, poz. 1380)

 

Zmiany aktu:

2010-04-24 Dz.U. 2010 Nr 57 poz. 353 Art. 1

2009-10-27

 

Rozdział 1. Przepisy ogólne

 

Art. 1. [Definicja]

Ochrona przeciwpożarowa polega na realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę życia, zdrowia,

mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagrożeniem poprzez:

1) zapobieganie powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego

miejscowego zagrożenia;

2) zapewnienie sił i środków do zwalczania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego

zagrożenia;

3) prowadzenie działań ratowniczych.

 

Art. 2. [Słowniczek]

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) zapobieżeniu powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego

miejscowego zagrożenia – rozumie się przez to:

a) zapewnienie koniecznych warunków ochrony technicznej nieruchomościom i

ruchomościom,

b) tworzenie warunków organizacyjnych i formalnoprawnych zapewniających ochronę

ludzi i mienia, a także przeciwdziałających powstawaniu lub minimalizujących skutki

pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia;

2) działaniach ratowniczych – rozumie się przez to każdą czynność podjętą w celu ochrony życia,

zdrowia, mienia lub środowiska, a także likwidację przyczyn powstania pożaru, wystąpienia klęski

żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia;

3) innym miejscowym zagrożeniu – rozumie się przez to zdarzenie wynikające z rozwoju

cywilizacyjnego i naturalnych praw przyrody niebędące pożarem ani klęską żywiołową,

stanowiące zagrożenie dla życia, zdrowia, mienia lub środowiska, któremu zapobieżenie lub

którego usunięcie skutków nie wymaga zastosowania nadzwyczajnych środków;

4) krajowym systemie ratowniczo-gaśniczym – rozumie się przez to integralną część organizacji

bezpieczeństwa wewnętrznego państwa, obejmującą, w celu ratowania życia, zdrowia, mienia lub

środowiska, prognozowanie, rozpoznawanie i zwalczanie pożarów, klęsk żywiołowych lub innych

miejscowych zagrożeń; system ten skupia jednostki ochrony przeciwpożarowej, inne służby,

inspekcje, straże, instytucje oraz podmioty, które dobrowolnie w drodze umowy cywilnoprawnej

zgodziły się współdziałać w akcjach ratowniczych.

 

Rozdział 2. Zapobieganie pożarowi, klęsce żywiołowej lub innemu miejscowemu

zagrożeniu

 

Art. 3. [Zapobieganie pożarowi]

1. Osoba fizyczna, osoba prawna, organizacja lub instytucja korzystające ze środowiska, budynku,

obiektu lub terenu są obowiązane zabezpieczyć je przed zagrożeniem pożarowym lub innym miejscowym

zagrożeniem.

2. Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, a także podmioty, o których mowa w

ust. 1, ponoszą odpowiedzialność za naruszenie przepisów przeciwpożarowych, w trybie i na zasadach

określonych w innych przepisach.

 

Art. 4. [Obowiązki właściciela]

1. Właściciel budynku, obiektu budowlanego lub terenu, zapewniając ich ochronę przeciwpożarową, jest

obowiązany:

1) przestrzegać przeciwpożarowych wymagań techniczno-budowlanych, instalacyjnych i

technologicznych;

2) wyposażyć budynek, obiekt budowlany lub teren w wymagane urządzenia przeciwpożarowe i

gaśnice;

3) zapewnić konserwację oraz naprawy urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic w sposób

gwarantujący ich sprawne i niezawodne funkcjonowanie;

4) zapewnić osobom przebywającym w budynku, obiekcie budowlanym lub na terenie,

bezpieczeństwo i możliwość ewakuacji;

5) przygotować budynek, obiekt budowlany lub teren do prowadzenia akcji ratowniczej;

6) zapoznać pracowników z przepisami przeciwpożarowymi;

7) ustalić sposoby postępowania na wypadek powstania pożaru, klęski żywiołowej lub innego

miejscowego zagrożenia.

1a. Odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w

ust. 1, stosownie do obowiązków i zadań powierzonych w odniesieniu do budynku, obiektu budowlanego

lub terenu, przejmuje – w całości lub w części – ich zarządca lub użytkownik, na podstawie zawartej

umowy cywilnoprawnej ustanawiającej zarząd lub użytkowanie. W przypadku gdy umowa taka nie została

zawarta, odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej spoczywa na

faktycznie władającym budynkiem, obiektem budowlanym lub terenem.

2. Czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej mogą wykonywać osoby posiadające odpowiednie

kwalifikacje.

2a. Osoby wykonujące czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej, polegające na zapobieganiu

powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, niezatrudnione w jednostkach ochrony przeciwpożarowej, o

których mowa w art. 15 pkt 1a-5 i 8, powinny posiadać wykształcenie wyższe i ukończone szkolenie

specjalistów ochrony przeciwpożarowej albo mieć wykształcenie wyższe na kierunku inżynieria

bezpieczeństwa pożarowego lub tytuł zawodowy inżyniera pożarnictwa lub uzyskać uznanie kwalifikacji

do wykonywania zawodu inżyniera pożarnictwa w toku postępowania o uznanie nabytych w państwach

członkowskich Unii Europejskiej, w państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) – stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w Konfederacji

Szwajcarskiej kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego – inżyniera pożarnictwa.

2b. Osoby wymienione w ust. 2a, wykonujące czynności wyłącznie w zakresie wynikającym z ust. 1,

powinny posiadać co najmniej wykształcenie średnie i ukończone szkolenie inspektorów ochrony

przeciwpożarowej lub mieć tytuł zawodowy technika pożarnictwa lub uzyskać uznanie kwalifikacji do

wykonywania zawodu technika pożarnictwa w toku postępowania o uznanie nabytych w państwach

członkowskich Unii Europejskiej, w państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) – stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w Konfederacji

Szwajcarskiej kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego – technika pożarnictwa.

3. (uchylony)

 

Art. 5. [Zakładanie urządzeń]

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu budowlanego lub terenu, objętych obligatoryjnym

stosowaniem systemów sygnalizacji pożarowej wyposażonych w urządzenia sygnalizacyjno-alarmowe, w

przypadku gdy w tym budynku, obiekcie budowlanym lub na terenie nie działa jego własna jednostka

ratownicza, jest obowiązany połączyć te urządzenia z obiektem komendy Państwowej Straży Pożarnej lub

obiektem, wskazanym przez właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej

Straży Pożarnej.

 

Art. 6. [Obowiązki różnych podmiotów]

1. Właściwe urzędy, instytucje, organizacje, przedsiębiorcy lub osoby fizyczne są obowiązane uwzględnić

wymagania w zakresie ochrony przeciwpożarowej przy zagospodarowaniu i uzbrajaniu terenu.

2. Autorzy dokumentacji projektowej zapewniają jej zgodność z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres, tryb i zasady

uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej.

2a. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, określa się w szczególności:

1) rodzaje obiektów, których projekty budowlane wymagają uzgodnienia;

2) tryb i zakres dokonywania uzgodnień przez rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń

przeciwpożarowych;

3) szczegółowe zasady powoływania i odwoływania rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń

przeciwpożarowych oraz nadzorowania ich działalności i podnoszenia przez nich kwalifikacji

zawodowych;

4) szczegółowe zasady prowadzenia kontroli przez komendanta wojewódzkiego Państwowej

Straży Pożarnej nad uzgadnianiem projektów budowlanych pod względem ochrony

przeciwpożarowej.

3. Obowiązek spełnienia wymagań ochrony przeciwpożarowej ciąży także na wytwórcy maszyn,

urządzeń i innych wyrobów oraz nabywcy licencji zagranicznych lub maszyn, urządzeń i innych wyrobów

pochodzących z importu.

4. Obowiązek, o którym mowa w ust. 3, ciąży również na użytkowniku maszyn, urządzeń i innych

wyrobów.

5. Rozpoczęcie eksploatacji nowej, przebudowanej lub wyremontowanej budowli, obiektu lub terenu,

maszyny, urządzenia lub instalacji albo innego wyrobu może nastąpić wyłącznie, gdy:

1) zostały spełnione wymagania przeciwpożarowe;

2) sprzęt, urządzenia pożarnicze i ratownicze oraz środki gaśnicze zapewniają skuteczną ochronę

przeciwpożarową.

 

Art. 7. [Dopuszczenie do użytkowania]

1. Wyroby służące zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia,

wprowadzane do użytkowania w jednostkach ochrony przeciwpożarowej oraz wykorzystywane przez te

jednostki do alarmowania o pożarze lub innym zagrożeniu oraz do prowadzenia działań ratowniczych, a

także wyroby stanowiące podręczny sprzęt gaśniczy, mogą być stosowane wyłącznie po uprzednim

uzyskaniu dopuszczenia do użytkowania.

2. Dopuszczenia do użytkowania wyrobów, o których mowa w ust. 1, zwane dalej „dopuszczeniami”, w

formie świadectwa dopuszczenia, wydają jednostki badawczo-rozwojowe Państwowej Straży Pożarnej,

wskazane przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

3. Dopuszczenia są wydawane na czas określony, nie dłuższy niż 5 lat.

4. Dopuszczenie może być wydane na podstawie:

1) pozytywnej oceny właściwości użytkowych należycie zidentyfikowanego wyrobu,

potwierdzonych, w zależności od potrzeb: badaniami, opiniami ekspertów lub innymi

dokumentami, jeżeli wynika to z warunków stosowania wyrobu;

2) pozytywnej oceny warunków techniczno-organizacyjnych producenta wyrobu.

5. Oceny, o której mowa w ust. 4 pkt 1, dokonuje się w oparciu o Polskie Normy, a w przypadku ich braku

– wymagania techniczno-użytkowe określone w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 14. Oceny, o której

mowa w ust. 4 pkt 2, dokonuje się w oparciu o normy dotyczące systemów zarządzania jakością.

6. W przypadku, gdy wyrób został:

1) zgodnie z prawem wyprodukowany lub dopuszczony do obrotu w innym państwie członkowskim

Unii Europejskiej albo w Republice Turcji,

2) zgodnie z prawem wyprodukowany w innym państwie członkowskim Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) będącym stroną umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym

– dopuszczenie wydaje się po ustaleniu, że poziom bezpieczeństwa wyrobu nie jest niższy od

określonego w Polskich Normach lub wymaganiach techniczno-użytkowych.

7. Dopuszczony wyrób podlega oznakowaniu przez producenta znakiem jednostki badawczo-rozwojowej

Państwowej Straży Pożarnej, która wydała dopuszczenie.

8. W okresie, o którym mowa w ust. 3, wyroby, na które zostało wydane dopuszczenie podlegają kontroli

zgodności wyrobu z wymaganiami technicznymi, dokonywanej przez jednostkę badawczo-rozwojową

Państwowej Straży Pożarnej, która wydała dopuszczenie.

9. W przypadku negatywnych wyników kontroli, o której mowa w ust. 8, jednostka badawczo-rozwojową

Państwowej Straży Pożarnej, która wydała dopuszczenie może je cofnąć.

10. Za czynności związane z wydaniem i zmianą dopuszczenia oraz kontrolą, o której mowa w ust. 8,

pobiera się opłaty.

11. Na wysokość opłaty za czynności związane z wydaniem lub zmianą dopuszczenia wyrobów mają

wpływ:

1) rodzaj wykonywanej czynności;

2) rodzaj wyrobu;

3) stopień skomplikowania wyrobu lub programu oceny;

4) koszt pracy na podstawie udokumentowanej liczby godzin pracy i stawki godzinowej;

5) koszt badań wyrobu zależny od zakresu badań.

12. Na wysokość opłaty za czynności kontrolne zgodności wyrobu z wymaganiami technicznymi mają

wpływ wyłącznie koszty związane z badaniem tego wyrobu.

13. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe czynności

wykonywane w kolejnych etapach procesu dopuszczenia, zmiany i kontroli dopuszczenia, podmiot

uprawniony do pobierania opłat, a także sposób ustalania ich wysokości, uwzględniając okoliczność, że

powinny one zapewnić pokrycie kosztów procesu dopuszczenia i jego kontroli.

14. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, kierując się potrzebą zapewnienia ochrony życia, zdrowia,

mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagrożeniem określi, w

drodze rozporządzenia:

1) wykaz wyrobów, o których mowa w ust. 1;

2) wymagania techniczno-użytkowe wyrobów;

3) tryb wydawania, zmiany i cofania dopuszczenia;

4) tryb przeprowadzania kontroli dopuszczenia;

5) sposób znakowania wyrobów.

 

Art. 8. [Korzystanie z usług]

Korzystanie przez właściciela, zarządcę lub użytkownika budynku, obiektu lub terenu z usług z zakresu

ochrony przeciwpożarowej jest dobrowolne.

 

Art. 9. [Obowiązek zawiadamiania]

Kto zauważy pożar, klęskę żywiołową lub inne miejscowe zagrożenie, jest obowiązany niezwłocznie

zawiadomić osoby znajdujące się w strefie zagrożenia oraz: centrum powiadamiania ratunkowego lub

jednostkę ochrony przeciwpożarowej albo Policję bądź wójta albo sołtysa.

 

Art. 10.

(uchylony)

 

Art. 11.

(uchylony)

 

Art. 11a. [Udział w przeglądach]

Członkowie ochotniczych straży pożarnych mogą uczestniczyć w przeglądach przeprowadzanych przez

gminy w ramach realizacji zadań z zakresu ochrony przeciwpożarowej.

 

Rozdział 3. Organizacja ochrony przeciwpożarowej

 

Art. 12. [Nadzór]

Minister właściwy do spraw wewnętrznych pełni nadzór nad funkcjonowaniem krajowego systemu

ratowniczo-gaśniczego i systemu powiadamiania ratunkowego.

 

Art. 13. [Delegacja ustawowa]

1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposoby i warunki

ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów.

2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się:

1) czynności, których wykonywanie w obiektach budowlanych oraz na terenach przyległych do nich

jest zabronione ze względu na możliwość spowodowania pożaru lub jego rozprzestrzeniania się

albo możliwość wystąpienia utrudnień w prowadzeniu działań ratowniczych lub ewakuacji;

2) sposób, w jaki właściciele, zarządcy lub użytkownicy obiektów budowlanych lub terenów powinni

spełniać swoje obowiązki w zakresie ochrony przeciwpożarowej;

3) sposoby postępowania przy używaniu lub przechowywaniu materiałów niebezpiecznych;

4) odpowiednie warunki ewakuacji oraz warunki, w których użytkowany budynek istniejący uznaje

się za zagrażający życiu ludzi;

5) wymagania, jakie powinny spełniać instalacje wodociągowe przeciwpożarowe;

6) zakres obligatoryjnego stosowania w obiektach budowlanych stałych urządzeń gaśniczych,

systemów sygnalizacji pożarowej obejmujących urządzenia sygnalizacyjno-alarmowe oraz

dźwiękowych systemów ostrzegawczych i gaśnic;

7) wymagania, jakie powinny spełniać instalacje i urządzenia techniczne w obiektach budowlanych;

8) sposoby prowadzenia prac niebezpiecznych pod względem pożarowym i oceny zagrożenia

wybuchem;

9) sposoby zabezpieczenia przeciwpożarowego lasów;

10) sposoby zabezpieczenia przeciwpożarowego zbioru palnych płodów rolnych, ich transportu i

składowania.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie

przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych.

4. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, uwzględnia się:

1) rodzaje obiektów, w stosunku do których jest wymagane zapewnienie zaopatrzenia w wodę do

zewnętrznego gaszenia pożaru;

2) sposoby określania wymaganej ilości wody do celów przeciwpożarowych;

3) wymagania przeciwpożarowe, jakie powinny spełniać sieci wodociągowe;

4) źródła wody do zewnętrznego gaszenia pożaru;

5) wymagania, jakie powinny spełniać hydranty zewnętrzne przeciwpożarowe;

6) rodzaje obiektów budowlanych, do których powinna być doprowadzona droga pożarowa;

7) wymagania, jakie powinna spełniać droga pożarowa.

 

Art. 14. [Krajowy system ratowniczo-gaśniczy]

1. Krajowy system ratowniczo-gaśniczy ma na celu ochronę życia, zdrowia, mienia lub środowiska

poprzez:

1) walkę z pożarami lub innymi klęskami żywiołowymi;

2) ratownictwo techniczne;

3) ratownictwo chemiczne;

4) ratownictwo ekologiczne;

5) ratownictwo medyczne;

6) współpracę z jednostkami systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego, o których mowa w

art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U.

Nr 191, poz. 1410, z późn. zm.) oraz systemem powiadamiania ratunkowego.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

organizacji krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, w szczególności w zakresie:

1) organizacji na obszarze powiatu, województwa i kraju;

2) wałki z pożarami i innymi klęskami żywiołowymi;

3) ratownictwa technicznego, chemicznego, ekologicznego i medycznego;

4) dysponowania do działań ratowniczych;

5) kierowania działaniem ratowniczym;

6) prowadzenia dokumentacji zdarzeń określonych w art. 2 pkt 2 oraz dokumentacji funkcjonowania

krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego;

7) organizacji odwodów operacyjnych;

8) organizacji stanowisk kierowania.

3. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, wojewoda lub starosta odpowiednio na obszarze

kraju, województwa lub powiatu określają zadania krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, koordynują

jego funkcjonowanie i kontrolują wykonywanie wynikających stąd zadań, a w sytuacjach nadzwyczajnych

zagrożeń życia, zdrowia lub środowiska kierują tym systemem.

4. Wojewoda i starosta wykonują swoje zadania przy pomocy odpowiednio wojewódzkiego i powiatowego

zespołu zarządzania kryzysowego, działających na podstawie ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o

zarządzaniu kryzysowym (Dz.U. Nr 89, poz. 590, z późn. zm.).

5. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) koordynuje funkcjonowanie krajowego systemu ratowniczogaśniczego

na obszarze gminy w zakresie ustalonym przez wojewodę. Zadanie to może być wykonywane

przy pomocy komendanta gminnego ochrony przeciwpożarowej, jeżeli komendant taki został zatrudniony

przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), albo przy pomocy komendanta gminnego związku

ochotniczych straży pożarnych.

6. (uchylony)

7. (uchylony)

8. (uchylony)

9. (uchylony)

 

Art. 14a. [System powiadamiania ratunkowego, zadania]

1. Tworzy się system powiadamiania ratunkowego integrujący krajowy system ratowniczo-gaśniczy i

system Państwowego Ratownictwa Medycznego, w zakresie realizacji następujących zadań:

1) bieżącej analizy zasobów ratowniczych;

2) przyjmowania zgłoszeń alarmowych oraz obsługi numeru alarmowego 112;

3) kwalifikacji zgłoszeń;

4) podejmowania działań zgodnie z określonymi procedurami, w szczególności:

a) dysponowania sił ratowniczych i zespołów ratownictwa medycznego,

b) koordynowania oraz monitorowania działań ratowniczych i medycznych czynności

ratunkowych,

c) powiadamiania o zdarzeniu szpitalnych oddziałów ratunkowych lub, jeżeli wymaga tego

sytuacja na miejscu zdarzenia, jednostek organizacyjnych szpitali wyspecjalizowanych w

zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa medycznego,

d) inicjowania procedur reagowania kryzysowego.

2. Zadania systemu powiadamiania ratunkowego wykonują na terenie województwa:

1) wojewódzkie centrum powiadamiania ratunkowego, przez które rozumie się wspólne stanowisko

kierowania, w skład którego wchodzą:

a) stanowisko kierowania komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej,

b) stanowisko lekarza koordynatora ratownictwa medycznego, o którym mowa w art. 29

ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym;

2) centra powiadamiania ratunkowego, przez które rozumie się wspólne stanowiska kierowania, w

skład których wchodzą:

a) stanowiska kierowania komendantów powiatowych (miejskich) Państwowej Straży

Pożarnej,

b) dyspozytorzy medyczni zatrudnieni przez dysponentów jednostek określonych w

ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym,

funkcjonujących na terenie działania centrum powiadamiania ratunkowego;

3) pozostałe stanowiska kierowania Państwowej Straży Pożarnej;

4) stanowiska kierowania Policji obsługujące numery alarmowe, w zakresie określonym w ustawie

z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, z późn. zm.).

3. Jednostkami współpracującymi z systemem powiadamiania ratunkowego są ponadto, inne niż

wymienione w ust. 2, służby ustawowo powołane do realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę

życia, zdrowia oraz bezpieczeństwa obywateli, a także mienia i środowiska.

4. Jednostkami współpracującymi z systemem powiadamiania ratunkowego mogą być społeczne

organizacje ratownicze.

5. W centrach powiadamiania ratunkowego i wojewódzkich centrach powiadamiania ratunkowego mogą

być zatrudnieni operatorzy numerów alarmowych, do przyjmowania zgłoszeń alarmowych oraz

podejmujący określone procedurami czynności.

6. Centrum powiadamiania ratunkowego działa na terenie co najmniej jednego powiatu lub miasta na

prawach powiatu, na obszarze którego wykonywane są zadania centrum powiadamiania ratunkowego.

7. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej koordynuje oraz kontroluje funkcjonowanie systemu

powiadamiania ratunkowego, na obszarze kraju, w szczególności poprzez analizę funkcjonowania

systemu powiadamiania ratunkowego w województwach oraz inicjowanie przedsięwzięć w zakresie

systemu powiadamiania ratunkowego, z wyłączeniem świadczeń zdrowotnych, o których mowa w ustawie

z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym.

8. Wojewoda, przy pomocy komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej oraz komendantów

powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej, na obszarze województwa organizuje oraz

koordynuje funkcjonowanie systemu powiadamiania ratunkowego.

9. Wojewoda kontroluje oraz nadzoruje funkcjonowanie systemu powiadamiania ratunkowego na

obszarze województwa.

 

Art. 14b. [Komunikacja z centrum powiadamiania]

1. Dysponent jednostki, w rozumieniu ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie

Medycznym, zapewnia środki łączności umożliwiające komunikację z centrum powiadamiania

ratunkowego i pomiędzy jednostkami systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego oraz zatrudnienie

dyspozytorów medycznych.

2. Komendant wojewódzki Policji zapewnia jednostkom podległym środki łączności umożliwiające

komunikację z centrum powiadamiania ratunkowego.

 

Art. 14c. [Organizacja wojewódzkich centrów]

1. Wojewódzkie centrum powiadamiania ratunkowego oraz centra powiadamiania ratunkowego

organizowane są odpowiednio przez komendantów wojewódzkich i komendantów powiatowych

(miejskich) Państwowej Straży Pożarnej, z zastrzeżeniem ust. 3.

2. Komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, w uzgodnieniu z wojewodą, określi liczbę,

lokalizację i teren działania centrów powiadamiania ratunkowego oraz liczbę stanowisk dyspozytorów

medycznych i stanowisk operatorów numerów alarmowych.

3. Wojewoda może, w drodze porozumienia, powierzyć organizowanie centrów powiadamiania

ratunkowego starostom lub prezydentom miast na prawach powiatów. Porozumienie określa prawa i

obowiązki stron oraz zasady współfinansowania centrów powiadamiania ratunkowego.

4. Centra powiadamiania ratunkowego w zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 14a ust. 1,

mogą wykonywać zadania innych podmiotów oraz jednostek samorządu terytorialnego, na podstawie

porozumienia zawartego z wojewodą. Porozumienie określa zakres i zasady wykonywania zadań oraz ich

finansowanie.

 

Art. 14d. [Źródła finansowania]

1. Wojewódzkie centra powiadamiania ratunkowego są finansowane z budżetu państwa, z części, której

dysponentem jest właściwy wojewoda.

2. Centra powiadamiania ratunkowego organizowane przez komendanta powiatowego (miejskiego)

Państwowej Straży Pożarnej są finansowane z budżetu państwa w formie dotacji celowej na zadania z

zakresu administracji rządowej.

 

Art. 14e. [Upoważnienie dla ministra]

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia,

określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółową organizację, sposób funkcjonowania oraz realizacji zadań centrów powiadamiania

ratunkowego i wojewódzkich centrów powiadamiania ratunkowego,

2) ramowe procedury obsługi zgłoszeń przychodzących na numery alarmowe,

3) kwalifikacje wymagane dla operatorów numerów alarmowych, o których mowa w art. 14a ust. 5,

4) sposób i organizację przeprowadzania szkolenia operatorów numerów alarmowych,

5) zakres, formę, sposób tworzenia i przekazywania informacji niezbędnych do funkcjonowania

systemu powiadamiania ratunkowego,

6) kryteria, do określenia liczby, lokalizacji i terenu działania centrum powiadamiania ratunkowego

oraz liczby stanowisk dyspozytorów medycznych i stanowisk operatorów numerów alarmowych

– uwzględniając potrzeby systemu powiadamiania ratunkowego, w zakresie jego sprawnego

funkcjonowania.

 

Art. 14f. [Dostęp do informacji o numerze dzwoniącym]

Centrum powiadamiania ratunkowego i wojewódzkie centrum powiadamiania ratunkowego mają prawo

uzyskać, za pośrednictwem centralnego punktu systemu centrów powiadamiania ratunkowego albo

własnego punktu centralnego, o których mowa w art. 78 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo

telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm.), informacje dotyczące lokalizacji zakończenia

sieci, z którego zostało wykonane połączenie do numeru alarmowego „112” albo innego numeru

alarmowego oraz dane dotyczące abonenta lub zarejestrowanego użytkownika końcowego usługi

przedpłaconej, o których mowa w art. 169 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo

telekomunikacyjne.

 

Art. 15. [Jednostki]

Jednostkami ochrony przeciwpożarowej są:

1) jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej;

1a) jednostki organizacyjne Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej;

2) zakładowa straż pożarna;

3) zakładowa służba ratownicza;

4) gminna zawodowa straż pożarna;

4a) powiatowa (miejska) zawodowa straż pożarna;

5) terenowa służba ratownicza;

6) ochotnicza straż pożarna;

7) związek ochotniczych straży pożarnych;

8) inne jednostki ratownicze.

 

Art. 16. [Odesłanie]

Zadania i organizację Państwowej Straży Pożarnej określa odrębna ustawa.

 

Art. 16a. [Sposób organizacji]

1. Jednostki ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-5 i 8, tworzy się jako jednostki

umundurowane i wyposażone w specjalistyczny sprzęt, przeznaczone do walki z pożarami, klęskami

żywiołowymi lub innymi miejscowymi zagrożeniami.

2. W jednostkach wymienionych w art. 15 pkt 1a-5 i 8 są zatrudnieni pracownicy podlegający

szczególnym obowiązkom wynikającym z charakteru pracy oraz posiadający odpowiednie kwalifikacje i

warunki psychofizyczne, zwani dalej „strażakami jednostek ochrony przeciwpożarowej”.

3. Strażakiem jednostki ochrony przeciwpożarowej może być pracownik, który ma kwalifikacje wymagane

do wykonywania zawodu strażaka, technika pożarnictwa, inżyniera pożarnictwa albo uzyskał uznanie

kwalifikacji do wykonywania tych zawodów regulowanych w toku postępowania o uznanie nabytych w

państwach członkowskich Unii Europejskiej, w państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o

Wolnym Handlu (EFTA) – stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w Konfederacji

Szwajcarskiej kwalifikacji do ich wykonywania, chyba że nie wykonują czynności ratowniczych.

4. Kwalifikacje wymagane do wykonywania zawodu strażaka obejmują posiadanie wykształcenia

ogólnego, co najmniej średniego, oraz odbycie szkolenia podstawowego albo szkolenia podstawowego i

uzupełniającego.

5. Strażacy jednostek ochrony przeciwpożarowej powinni posiadać zdolność fizyczną i psychiczną do

pracy w tych jednostkach. Oceny zdolności fizycznej i psychicznej strażaka do pracy dokonuje lekarz

służby medycyny pracy.

6. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) wymagania kwalifikacyjne, jakie powinni spełniać pracownicy na poszczególnych stanowiskach

pracy w jednostkach ochrony przeciwpożarowej,

2) zakres szkolenia podstawowego i uzupełniającego do wykonywania zawodu strażaka,

3) zakres szkoleń specjalistów i inspektorów ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 4

ust. 2a i 2b,

4) podmioty uprawnione do przeprowadzania szkoleń, o których mowa w pkt 2 i 3, oraz formę i

elementy składowe programów szkoleń, oraz tryb ustalania programów tych szkoleń,

5) tryb wydawania oraz wzory zaświadczeń i świadectw, stwierdzających ukończenie szkoleń, oraz

okres ważności zaświadczeń,

kierując się: rodzajem zadań wykonywanych przez jednostki ochrony przeciwpożarowej, o których mowa

w art. 15 pkt 1a-5 i 8 oraz na stanowiskach, na których wykonuje się czynności z zakresu ochrony

przeciwpożarowej, koniecznością współdziałania w ramach krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,

potrzebą zachowania standardów merytorycznych i dydaktycznych szkoleń oraz zapewnienia jednolitości i

spójności programów szkoleń w zakresie ochrony przeciwpożarowej.

 

Art. 17. [Tworzenie jednostek]

1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, a za jego zgodą inni ministrowie, wojewodowie, organy

jednostek samorządu terytorialnego, mogą, w drodze zarządzenia, tworzyć, przekształcać lub likwidować

zakładowe straże pożarne, zakładowe służby ratownicze, gminne (miejskie) albo powiatowe (miejskie)

zawodowe straże pożarne, terenowe służby ratownicze lub inne jednostki ratownicze, uwzględniając

częstotliwość występowania pożarów, klęsk żywiołowych i innych miejscowych zagrożeń oraz potrzeby w

zakresie zapewnienia należytej ochrony przeciwpożarowej na danym terenie.

2. Instytucje, organizacje, osoby prawne lub fizyczne mogą, za zgodą ministra właściwego do spraw

wewnętrznych, tworzyć, przekształcać lub likwidować zakładowe straże pożarne, zakładowe służby

ratownicze, gminne (miejskie) albo powiatowe (miejskie) zawodowe straże pożarne, terenowe służby

ratownicze lub inne jednostki ratownicze, uwzględniając częstotliwość występowania pożarów, klęsk

żywiołowych i innych miejscowych zagrożeń oraz potrzeby w zakresie zapewnienia należytej ochrony

przeciwpożarowej na danym terenie.

 

Art. 18. [Organizacja jednostek]

Organizację i szczegółowe zasady funkcjonowania zakładowej straży pożarnej, zakładowej służby

ratowniczej, gminnej zawodowej straży pożarnej, terenowej służby ratowniczej oraz innych jednostek

ratowniczych – określą osoby prawne lub fizyczne je tworzące, w porozumieniu i pod nadzorem

komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej właściwego ze względu na teren działania.

 

Art. 19. [Ochotnicza straż pożarna]

1. Ochotnicza straż pożarna i związek ochotniczych straży pożarnych funkcjonują w oparciu o przepisy

ustawy – Prawo o stowarzyszeniach.

1a. Ochotnicza straż pożarna jest jednostką umundurowaną, wyposażoną w specjalistyczny sprzęt,

przeznaczoną w szczególności do walki z pożarami, klęskami żywiołowymi lub innymi miejscowymi

zagrożeniami.

1b.1 Bezpośredni udział w działaniach ratowniczych mogą brać członkowie ochotniczych straży

pożarnych, którzy ukończyli 18 lat i nie przekroczyli 65 lat, posiadający aktualne badania lekarskie

dopuszczające do udziału w działaniach ratowniczych oraz odbyli szkolenie pożarnicze, o którym mowa w

art. 28 ust. 1.

2. Szczegółowe zadania i organizację ochotniczej straży pożarnej i ich związku określa statut.

3. Wszelkie sprawy dotyczące ochrony przeciwpożarowej, określone w statucie ochotniczej straży

pożarnej i ich związku, wymagają uzgodnienia z komendantem powiatowym (miejskim) Państwowej

Straży Pożarnej właściwym ze względu na teren działania lub Komendantem Głównym Państwowej

Straży Pożarnej w przypadku związku ochotniczych straży pożarnych działającego na terenie całego

kraju.

 

Art. 20. [Delegacja ustawowa]

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres, szczegółowe

warunki i tryb włączania jednostek ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-6 i 8, do

krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego.

 

Art. 21. [Żądanie informacji]

1. Wojewoda może żądać od:

1) związku ochotniczych straży pożarnych,

2) ochotniczej straży pożarnej pozostającej poza strukturami związku ochotniczych straży

pożarnych,

3) organów wykonawczych gmin i powiatów, instytucji, organizacji, osób prawnych i fizycznych,

które utworzyły jednostki ochrony przeciwpożarowej na podstawie przepisu art. 17,

informacji związanych z wykonywaniem ich zadań w zakresie ochrony przeciwpożarowej na terenie

danego województwa.

2. Uprawnienia wojewody określone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do starosty.

 

Art. 21a. [Obowiązek zasięgnięcia opinii]

Organy administracji rządowej są obowiązane zasięgać opinii ogólnokrajowych organizacji zrzeszających

strażaków jednostek ochrony przeciwpożarowej oraz Zarządu Głównego Związku Ochotniczych Straży

Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej o projektach ustaw i rozporządzeń dotyczących ochrony

przeciwpożarowej.

 

Art. 21b. [Zadania własne powiatu]

Do zadań własnych powiatu w zakresie ochrony przeciwpożarowej należy:

1) prowadzenie analiz i opracowywanie prognoz dotyczących pożarów, klęsk żywiołowych oraz

innych miejscowych zagrożeń;

2) prowadzenie analizy sił i środków krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego na obszarze

powiatu;

3) budowanie systemu koordynacji działań jednostek ochrony przeciwpożarowej wchodzących w

skład krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego oraz służb, inspekcji, straży oraz innych

podmiotów biorących udział w działaniach ratowniczych na obszarze powiatu;

4) organizowanie systemu łączności, alarmowania i współdziałania między podmiotami

uczestniczącymi w działaniach ratowniczych na obszarze powiatu.

 

Rozdział 4. Działanie ratownicze

 

Art. 22. [Działania ratownicze]

1. Działanie ratownicze prowadzą jednostki ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1-6 i

8.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

kierowania i współdziałania jednostek ochrony przeciwpożarowej biorących udział w działaniu

ratowniczym.

3. (uchylony)

 

Art. 23. [Obowiązki jednostki]

1. Jednostki ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-6 i 8, mają obowiązek

uczestniczyć, na wezwanie Państwowej Straży Pożarnej, w działaniach ratowniczych poza terenem

własnego działania.

2. W przypadkach określonych w ust. 1 koszty związane z działaniami ratowniczymi są zwracane tym

jednostkom z budżetu państwa.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, teren działania

poszczególnych jednostek ochrony przeciwpożarowej, okoliczności i warunki udziału tych jednostek w

działaniach ratowniczych poza terenem własnego działania oraz zakres, szczegółowe warunki i tryb

zwrotu poniesionych przez nie kosztów.

 

Art. 24. [Przypadki szczególne]

1. W przypadku powstania pożaru w pomieszczeniach misji dyplomatycznej, urzędu konsularnego lub

instytucji międzynarodowej, korzystających z immunitetu dyplomatycznego lub konsularnego,

prowadzenie działania ratowniczego przez jednostki ochrony przeciwpożarowej jest dopuszczalne po

uprzednim uzyskaniu zgody szefa misji, kierownika urzędu konsularnego lub kierownika instytucji

międzynarodowej, z zastrzeżeniem przepisu ust. 2.

2. Zgoda, o której mowa w ust. 1, może być jednak domniemana w przypadku powstania pożaru lub

innego miejscowego zagrożenia wymagającego niezwłocznego działania ratowniczego.

 

Art. 25. [Uprawnienia kierującego]

1. Kierujący działaniem ratowniczym może:

1) zarządzić ewakuację łudzi i mienia;

2) wstrzymać ruch drogowy oraz wprowadzić zakaz przebywania osób trzecich w rejonie działania

ratowniczego;

3) przejąć w użytkowanie na czas niezbędny dla działania ratowniczego nieruchomości i

ruchomości, środki transportu, sprzęt, ujęcia wody, inne środki gaśnicze, a także przedmioty i

urządzenia przydatne w działaniu ratowniczym.

2. Kierujący działaniem ratowniczym ma prawo żądać niezbędnej pomocy od instytucji, organizacji,

przedsiębiorców i osób fizycznych.

3. Kierujący działaniem ratowniczym może odstąpić w trakcie działania ratowniczego od zasad działania

uznanych powszechnie za bezpieczne.

4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb korzystania z praw, o których mowa w

ust. 1-3.

 

Rozdział 5. Uprawnienia strażaków jednostek ochrony przeciwpożarowej i członków

ochotniczych straży pożarnych

 

Art. 26. [Odszkodowanie]

1. Strażakowi jednostki ochrony przeciwpożarowej, a także członkowi ochotniczej straży pożarnej,

zwanemu dalej „osobą poszkodowaną”, który w związku z udziałem w działaniach ratowniczych lub

ćwiczeniach doznał uszczerbku na zdrowiu lub poniósł szkodę w mieniu, przysługuje:

1) jednorazowe odszkodowanie w razie doznania stałego lub długotrwałego uszczerbku na

zdrowiu;

2) renta z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy;

3) odszkodowanie z tytułu szkody w mieniu.

2. Członkom rodziny osoby poszkodowanej, która zmarła wskutek okoliczności, o których mowa w ust. 1,

przysługuje:

1) jednorazowe odszkodowanie z tytułu śmierci osoby poszkodowanej;

2) renta rodzinna;

3) odszkodowanie z tytułu szkody w mieniu.

3. Jednorazowe odszkodowania, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1, przysługują na zasadach

określonych dla strażaków Państwowej Straży Pożarnej w wysokości kwot ustalanych na podstawie

przepisów o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych i są

wypłacane przez podmioty ponoszące koszty funkcjonowania jednostki ochrony przeciwpożarowej.

4. Renty, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, przysługują:

1) osobom poszkodowanym będącym członkami ochotniczych straży pożarnych oraz członkom ich

rodzin – na zasadach, w trybie i wysokości określonych w przepisach o zaopatrzeniu z tytułu

wypadków lub chorób zawodowych powstałych w szczególnych okolicznościach;

2) osobom poszkodowanym będącym strażakami jednostek ochrony przeciwpożarowej oraz

członkom ich rodzin – na zasadach, w trybie i wysokości określonych w przepisach o

ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

5. Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 2 pkt 3, ustala i wypłaca, z zastrzeżeniem

ust. 6, podmiot ponoszący koszty funkcjonowania jednostki ochrony przeciwpożarowej na podstawie

przepisów o odszkodowaniach przysługujących w związku ze służbą w Państwowej Straży Pożarnej.

6. Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 2 pkt 3, przysługujące osobie

poszkodowanej lub członkowi rodziny osoby poszkodowanej będącej członkiem jednostki ochrony

przeciwpożarowej włączonej do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego ustala i wypłaca właściwy

komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej.

7. Wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 2 pkt 3, ustala się według

następujących zasad:

1) w razie utraty lub całkowitego zniszczenia mienia odszkodowanie ustala się według ceny zakupu

obowiązującej w czasie ustalania odszkodowania, z uwzględnieniem stopnia zużycia mienia;

2) w razie uszkodzenia mienia odszkodowanie stanowi równowartość przywrócenia go do stanu

sprzed wypadku; jeżeli jednak stopień uszkodzenia jest znaczny albo koszty naprawy

przekroczyłyby wartość uszkodzonego mienia, wypłaca się odszkodowanie w wysokości

określonej w pkt 1.

8. Osobie poszkodowanej, której świadczenia odszkodowawcze, o których mowa w ust. 1, przysługują

także z tytułu stosunku pracy lub służby albo ubezpieczenia społecznego lub majątkowego, przyznaje się

jedno świadczenie wybrane przez zainteresowanego.

9. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyznawania

świadczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3 oraz w ust. 2 pkt 1 i 3, z uwzględnieniem rodzaju

dokumentów stanowiących podstawę do wszczęcia, prowadzenia i zakończenia postępowania, treści

orzeczenia kończącego postępowanie oraz trybu odwoławczego.

 

Art. 27. [Ochrona prawnokarna]

Z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych korzystają:

1) uprawnieni do prowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych;

2) strażacy jednostek ochrony przeciwpożarowej i członkowie ochotniczych straży pożarnych

biorący udział w działaniu ratowniczym lub wykonujący inne zadania związane z ochroną

przeciwpożarową;

3) osoby fizyczne, które na podstawie art. 25 ust. 2 zostały zobowiązane do udziału w działaniu

ratowniczym.

 

Art. 27a. [Prawo do ekwipunku]

Strażakowi jednostki ochrony przeciwpożarowej, o której mowa w art. 15 pkt 1a-5 i 8, o ile nie jest

strażakiem Państwowej Straży Pożarnej, oraz żołnierzowi pełniącemu służbę w tej jednostce przysługuje

prawo do odzieży specjalnej i ekwipunku osobistego, na zasadach określonych dla strażaków Państwowej

Straży Pożarnej w ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2009 r. Nr

12, poz. 68 i Nr 18, poz. 97).

 

Art. 28. [Ekwiwalent pieniężny]

1. Członek ochotniczej straży pożarnej, który uczestniczył w działaniu ratowniczym lub szkoleniu

pożarniczym organizowanym przez Państwową Straż Pożarną lub gminę, otrzymuje ekwiwalent

pieniężny. Wysokość ekwiwalentu ustala rada gminy w drodze uchwały.

2. Wysokość ekwiwalentu, o którym mowa w ust. 1, nie może przekraczać 1/175 przeciętnego

wynagrodzenia, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o

emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227) przed

dniem ustalenia ekwiwalentu, za każdą godzinę udziału w działaniu ratowniczym lub szkoleniu

pożarniczym. Ekwiwalent jest wypłacany z budżetu gminy.

3. Ekwiwalent, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie przysługuje członkowi ochotniczej straży pożarnej za czas

nieobecności w pracy, za który zachował wynagrodzenie.

4. Członkowie ochotniczych straży pożarnych, za czas nieobecności w pracy z przyczyn określonych w

ust. 1, zachowują przewidziane w odrębnych przepisach uprawnienie do innych niż wynagrodzenie

świadczeń związanych z pracą.

5. W przypadku zbiegu świadczeń, o których mowa w ust. 1 i 4, przysługujących na podstawie odrębnych

przepisów stosuje się przepisy korzystniejsze.

6. Członek ochotniczej straży pożarnej biorący bezpośredni udział w działaniach ratowniczych ma prawo

do okresowych bezpłatnych badań lekarskich.

7. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych

określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób przeprowadzania oraz zakres badań, o których mowa w

ust. 6, a także podmioty uprawnione do ich przeprowadzania, uwzględniając specyfikę działań

ratowniczych, a także kwalifikacje podmiotów przeprowadzających badania lekarskie.

 

Rozdział 6. Świadczenia rzeczowe i finansowe

 

Art. 29. [Koszty funkcjonowania]

Koszty funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej pokrywane są z:

1) budżetu państwa;

2) budżetów jednostek samorządu terytorialnego;

3) dochodów instytucji ubezpieczeniowych, ubezpieczających osoby prawne i fizyczne;

4) środków własnych podmiotów, o których mowa w art. 17, które uzyskały zgodę ministra

właściwego do spraw wewnętrznych na utworzenie jednostki ochrony przeciwpożarowej.

 

Art. 30. [Ponoszenie kosztów]

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu ponosi w pełni koszty nabycia i

utrzymania, w stanie zapewniającym sprawność, sprzętu, urządzeń przeciwpożarowych, środków

gaśniczych, urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych i innych urządzeń oraz instalacji ochrony

przeciwpożarowej, do których posiadania zobowiązują go przepisy wydane na podstawie art. 13 ust. 1 i 3,

a także koszty wykonania obowiązku określonego w art. 5.

 

Art. 31. [Przekazywanie sprzętu]

1. Państwowa Straż Pożarna jest obowiązana do przekazywania nieodpłatnie technicznie sprawnego,

zbędnego sprzętu i urządzeń ochotniczym strażom pożarnym, po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu

wojewódzkiego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Zakładowe straże pożarne lub zakładowe służby ratownicze mogą przekazywać nieodpłatnie sprawny

technicznie, zbędny sprzęt i urządzenia Zarządowi Głównemu Związku Ochotniczych Straży Pożarnych

Rzeczypospolitej Polskiej oraz ochotniczym strażom pożarnym pozostającym poza strukturami związku.

 

Art. 32. [Ponoszenie kosztów]

1. Koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej jednostek ochrony

przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-5 i 8, ponoszą podmioty tworzące te jednostki.

2. Koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej ochotniczej straży

pożarnej ponosi gmina, z zastrzeżeniem art. 35 ust. 1.

3. Gmina ma również obowiązek:

1) bezpłatnego umundurowania członków ochotniczej straży pożarnej;

2) ubezpieczenia w instytucji ubezpieczeniowej członków ochotniczej straży pożarnej i

młodzieżowej drużyny pożarniczej; ubezpieczenie może być imienne lub zbiorowe nieimienne;

3) ponoszenia kosztów okresowych badań lekarskich, o których mowa w art. 28 ust. 6.

3a. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) może zatrudnić komendanta gminnego ochrony przeciwpożarowej.

Na stanowisku komendanta gminnego ochrony przeciwpożarowej może być także zatrudniony komendant

gminny związku ochotniczych straży pożarnych.

3b. Jednostki samorządu terytorialnego mogą przekazywać ochotniczym strażom pożarnym środki

pieniężne w formie dotacji.

4. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do ochotniczej straży pożarnej funkcjonującej w budynku,

obiekcie lub na terenie niebędącym własnością, nieużytkowanym bądź niezarządzanym przez gminę.

 

Art. 33. [Środki finansowe]

1. Budżet państwa uczestniczy w kosztach funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej, o

których mowa w art. 15 pkt 2-6 i 8, jeżeli jednostki te działają w ramach krajowego systemu ratowniczogaśniczego.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych corocznie określi, w drodze rozporządzenia, wysokość

środków finansowych i ich podział między podmioty, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ich

wykorzystania wyłącznie dla zapewnienia gotowości bojowej jednostek ochrony przeciwpożarowej.

 

Art. 34. [Inne koszty]

1. Inne koszty funkcjonowania ochotniczych straży pożarnych i ich związków, związane z ochroną

przeciwpożarową, pokrywane są z budżetu państwa, o ile na podstawie odrębnych przepisów zostaną

przekazane gminom jako zadania zlecone.

2. Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1, określana jest corocznie przez ministra właściwego do

spraw wewnętrznych i przekazywana ochotniczym strażom pożarnym lub ich związkom.

 

Art. 35. [Szkolenie]

1. Szkolenie członków ochotniczej straży pożarnej, o których mowa w art. 28 ust. 6, prowadzi

nieodpłatnie Państwowa Straż Pożarna.

2. Szkolenie strażaków jednostek ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-5 i 8, oraz

członków ochotniczej straży pożarnej, o której mowa w art. 32 ust. 4, może prowadzić odpłatnie

Państwowa Straż Pożarna.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi szczegółowe zasady i sposób odpłatności za

szkolenia, o których mowa w ust. 2.

 

Art. 36.

(uchylony)

 

Art. 37. [Wykorzystanie środków]

1. Nieruchomości, środki transportu, urządzenia i sprzęt pozostający w dyspozycji ochotniczej straży

pożarnej lub ich związku mogą być, z zastrzeżeniem wynikającym z przepisu art. 33 ust. 1, odpłatnie

wykorzystywane do innych społecznie użytecznych celów, określonych w statucie ochotniczej straży

pożarnej lub ich związku.

2. Środki uzyskane z tytułu, o którym mowa w ust. 1, stanowią dochody własne ochotniczej straży

pożarnej lub ich związku.

 

Art. 38. [Świadczenia instytucji ubezpieczeniowych]

1. Zakłady ubezpieczeń są obowiązane przekazywać 10% sumy wpływów uzyskanych z tytułu

obowiązkowego ubezpieczenia od ognia na określone cele ochrony przeciwpożarowej.

1a. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej i Zarząd Główny Związku Ochotniczych Straży

Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej otrzymują po 50% kwoty, o której mowa w ust. 1.

2. (uchylony)

 

Art. 39. [Rozdział środków finansowych]

1. Środki finansowe przekazane Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej i Zarządowi

Głównemu Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie przepisów

art. 35 ust. 2 i art. 38 ust. 1a są przeznaczone wyłącznie na cele ochrony przeciwpożarowej.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

rozdziału środków, o których mowa w ust. 1.

 

Rozdział 7. Przepisy przejściowe i końcowe

 

Art. 40. [Jednostki dotychczasowe]

1. Działające w dniu wejścia w życie ustawy ochotnicze straże pożarne oraz Związek Ochotniczych

Straży Pożarnych stają się stowarzyszeniami w rozumieniu ustawy – Prawo o stowarzyszeniach.

2. 2 (pominięty)

3. 2 (pominięty)

4. 2 (pominięty)

 

Art. 41. 2

(pominięty)

 

Art. 42.

(uchylony)

 

Art. 43. 2

(pominięty)

 

Art. 44. [Ponoszenie kosztów]

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, w którym funkcjonuje resortowa lub

zakładowa straż pożarna albo inna jednostka ochrony przeciwpożarowej, w tym ochotnicza straż pożarna,

ponosi wszelkie koszty związane z utrzymaniem tych jednostek.

 

Art. 44a. [Stosunek do ustaw]

Ustawa nie narusza przepisów prawa geologicznego i górniczego.

 

Art. 45. 2

(pominięty)

 

Art. 46. [Derogacja]

Traci moc ustawa z dnia 12 czerwca 1975 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.U. Nr 20, poz. 106, z 1988

r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198).

 

Art. 47. [Wejście w życie] Ustawa wchodzi w życie w ciągu 14 dni od dnia ogłoszenia3

.

1 Art. 19 ust. 1b w brzmieniu ustawy z dnia 19.02.2010 r. (Dz.U. Nr 57, poz. 353), która wchodzi w życie 24.04.2010 r.

2 Zamieszczony w obwieszczeniu.

2 Zamieszczony w obwieszczeniu.

2 Zamieszczony w obwieszczeniu.

2 Zamieszczony w obwieszczeniu.

2 Zamieszczony w obwieszczeniu.

2 Zamieszczony w obwieszczeniu.

3 Ogłoszono dnia 11.09.1991 r.